Naslag: verwijzingen naar geheimen

Klik in de portal bij Omgevingen op Ontwikkeling, en daar op Openen. Flow opent in een nieuw tabblad, en u bent meteen ingelogd.

Elk geheim toont zijn verwijzing onder zijn naam, met Kopiëren ernaast. Plak hem waar een stap of verbinding om een geheim vraagt; zet er @ en een versienummer achter om die versie vast te zetten.

Onder Beveiliging → Geheimen staat onderaan Waar kunt u een geheim gebruiken?, per gebied. Overal verwijst u met secret:. Dit is de volledige lijst:

• HTTP-verbinding — Verbindingen → Algemene HTTP-API → Geheim: de sleutel: een Bearer-token, gebruikersnaam:wachtwoord (Basic) of de waarde van een eigen header
• Azure Boards — Verbindingen → Azure Boards: Clientgeheim, Persoonlijk toegangstoken
• E-mail (SMTP/IMAP) — Verbindingen → E-mail (SMTP/IMAP): Wachtwoord
• Jira — Verbindingen → Jira: API-token, Clientgeheim, Persoonlijk toegangstoken
• MCP-server — Verbindingen → MCP-server: Sleutel / token, Webhook-geheim (Pocket)
• Microsoft 365 — Verbindingen → Microsoft 365: Clientgeheim
• Slack — Verbindingen → Slack: Bot-token, Signing secret
• Website-login — Verbindingen → Website-login: Wachtwoord, 2FA-sleutel (optioneel)
• WhatsApp Business — Verbindingen → WhatsApp Business: Toegangstoken, App-geheim, Verificatietoken
• Docs: publiceren naar Confluence — Docs → Publiceren → Publicatiedoel → Geheim met de API-sleutel: de API-sleutel van het Atlassian-account (Cloud) of een persoonlijk toegangstoken (Data Center)
• Workflowstap: HTTP request — Workflows → stap HTTP request → Headers, Queryparameters of Body: een header, bijvoorbeeld Authorization: Bearer secret: (bij Basic: een geheim met gebruikersnaam:wachtwoord), een queryparameter of een waarde in de body: secret:, ook midden in tekst
• Browserstap: Vul in — Workflows → Browsersessie → stap Vul in → Waarde: een wachtwoord of code: secret:; Flow typt de waarde in, logt haar nooit en maakt het veld zwart in schermafbeeldingen
• Bouwsteen: HTTP-aanroep — Toolbox → bouwsteen HTTP-aanroep → Headers, Queryparameters of Body: een header, queryparameter of waarde in de body: secret:, ook midden in tekst; opgehaald als de module die de bouwsteen gebruikt (de workflow of AI Collega)
• Beveiligingsbeleid: webhook-handtekening (HMAC) — API's → Beveiligingsbeleid → HMAC-geheim: het geheim waarmee de afzender een webhook ondertekent
• Beveiligingsbeleid: JWT met gedeeld geheim — API's → Beveiligingsbeleid → JWT → gedeeld geheim: het gedeelde geheim van tokens met HS256, HS384 of HS512
• AI-sleutel van Anthropic — Beveiliging → Geheimen → AI-sleutels van deze omgeving: de API-sleutel van Anthropic
• AI-sleutel van Mistral — Beveiliging → Geheimen → AI-sleutels van deze omgeving: de API-sleutel van Mistral
• AI-sleutel van OpenAI — Beveiliging → Geheimen → AI-sleutels van deze omgeving: de API-sleutel van OpenAI
• Aanmelden bij Azure Key Vault zonder federatie — Beveiliging → Geheimen: het geheim dat de kluisinstelling noemt, als Azure Key Vault aanmeldt met een clientgeheim of certificaat in plaats van met de identiteit van de omgeving: het clientgeheim, of de sleutel en het certificaat (PEM); alleen dit geheim blijft in Flows eigen kluis

Een HTTP-stap kan zelf naar een geheim verwijzen, ook midden in tekst: bij Headers "Authorization": "Bearer secret:voorraad-sleutel", en net zo in Queryparameters of Body. Flow vult de waarde pas in op het moment dat de stap het verzoek verstuurt, als de module van de workflow (een geheim dat alleen voor andere modules is, weigert hij). In de workflow, de run, het log en het resultaat staat alleen de naam. Bij Basic zet u in het geheim gebruikersnaam:wachtwoord; Flow codeert het zelf. Een verwijzing die als gegevens binnenkomt ({{…}}) gebruikt Flow nooit: alleen wat u in de stap schrijft. Een bouwsteen in de Toolbox (HTTP-aanroep) werkt precies zo; Flow haalt het geheim dan op als de module die de bouwsteen gebruikt: de workflow of AI Collega die hem aanroept.

Een geheim gaat alleen naar het adres van zijn verbinding: schema, server, poort en het pad van de verbinding. Bij het geheim staat onder Mag naar welke adressen dat zijn. Een geheim zonder verbinding gaat nergens heen tot iemand met het recht om verbindingen te beheren bij Adressen instellen een adres toestaat. Stuurt een stap het geheim naar een andere server, ook via een verbinding met een ander geheim, in een bouwsteen of in een browserstap, dan stopt de stap met een melding en verlaat de waarde Flow niet. Dat geldt voor iedereen die bouwt: in de studio, met een AI-app, via een import of een pakket.

In een verbinding kiest u bij Uit de kluis het geheim, en daarnaast Steeds de nieuwste versie of een vaste versie. Vastzetten is handig tijdens een overstap: het systeem aan de andere kant kent de nieuwe sleutel nog niet, dus deze verbinding houdt de oude tot u haar omzet.

Een stap die een geheim niet kan gebruiken, stopt met een gewone zin die het geheim noemt. Hier is versie 1 uitgezet, terwijl de verbinding erop vastzit. Andere redenen: het geheim bestaat niet in deze omgeving, het heeft nog geen waarde, het is verlopen, het is alleen voor andere modules, of de kluis is te druk of niet bereikbaar. Een verwijzing naar een naam die niet bestaat, weigert Flow al bij het opslaan.